தில்லைத் தீட்சிதர்களின் காலித்தனமும் மேதாவிலாசங்களும்

http://kvraja.blogspot.com/2006/07/blog-post_15.html என்ற பதிவிக்
சீமாச்சு என்பவர் படித்த மற்றும் பெரியபுள்ளத்தனத்தில் எழுதின சீரிய மறுமொழிகளீன்பால் ஒரு பார்வை.
// - இக்குறிக்குள் இருப்பன சீமாச்சு எழுதினது.

//இது என்ன சின்னப்புள்ளத்தன்மாயில்ல இருக்கு. எல்லா சர்ச்சுகளும்.. எல்லா மசூதிகளும்.. அரசு சாராத எல்லாக் கோயில்களும் private property தான் !! படிச்சவங்க மாதிரி புரிங்சுக்குங்கப்பா?
//

எந்த "சர்ச்சிலேயும்" "பைபிளை"ப் படிக்காதே என்று சொல்லமாட்டார்கள். எந்த சர்ச்சிலேயும் திருத்தந்தை அல்லது அவரை ஒப்பார் மட்டுமே பைபிளைப் படிக்க வேண்டும் என்று சட்டமில்லை.
யார் வேண்டுமானாலும் பைபிள் நூலைத்
தூக்கிக் கொண்டு போய் படிக்கலாம்/ஓதலாம்.

எந்த மசூதியிலேயும் குரானை ஓதக் கூடாது
என்று சொல்ல மாட்டார்கள். மசூதியில்
வழிபாட்டு நேரங்களில் எல்லோரும் செல்லலாம் எல்லோரும் கூட்டாகவோ/தனியாகவோப் படிக்கலாம். அங்கே இவர் படிக்கக் கூடாது/பாடக் கூடாது என்று சட்டம்
இல்லை.

திருவாசகம் சைவர்களின் சமயநூல்.
திருவாசகத்தில் நிறைய பகுதிகள்
இதே தில்லையம்பலத்தில்தான் எழுதப்பட்டவை. அங்கேயே அதற்கு
மறுப்பென்றால் அதைவிட அடாவடி
வேறொன்றுமில்லை. அதற்கு வக்காலத்து
வாங்குவது அதைவிட அடாவடிச் செயல்.

//
private property என்றால் அரசாங்கத்தினுடையதோ அல்லது ஒரு பொதுச்சொத்தோ கிடையாது. ஒரு குறிப்பிட்ட அமைப்பு அல்லது தனியாரின் பிரத்தியோக உரிமைக்கும் அவர்களின் நிர்வாகத்துக்கும் கட்டுப்பட்டது. அப்பொழுது அவர்கள் போடும் வரையறைகளைக் கேள்வி கேட்க முடியாது.
//

1) முதலில், தீட்சிதர்கள் தில்லைக்
கோயிலைக் கட்டவில்லை. பாண்டிய
சோழ மற்றும் அரசர்கள் பல காலங்களில்
அதை எடுத்தும் விரித்தும் கட்டியிருக்கிறார்கள். இவர்கள் தீட்சிதர்களுக்குக் கொடுத்தது நிர்வாக
உரிமை. அல்லது நாட்டாமை!

கயிலாயத்தில் இருந்து இங்கு வந்ததாக
சொல்லிக்கொள்ளும் இவர்கள், பொருள்
போட்டுக் கட்டவேயில்லை. நரித்தனமாக
நாட்டாமையை பெற்றுக் கொண்டு ஆட்டம்
போடுகிறார்கள்.

கேட்டால் ஆண்டவந்தான் இவர்களை
இங்கு ஆட்டம் போட அனுப்பினான் கயிலையில் இருந்து, என்று கதை விடுகிறார்கள். ஆனால், இவர்களுக்கு
முன்னாலேயே (கி.மு 3000க்கு முன்னரே)
திருமூலர் கயிலாயத்தில் இருந்து தில்லைக்கு
வந்து விட்டார் என்ற கதையெல்லாம் நிறைய
நம்மிடம் இருக்கிறது என்பதனை இவர்கள்
பார்க்கவும் மறுக்கிறார்கள்.

2) தனியாரால் கட்டப்பட்டு அவர்களின்
வம்சாவளிகள் கோயில்களில் நிர்வாகம்
செய்வது நிறைய கோயில்களில் நடக்கவே
செய்கிறது. தீட்சிதர்கள் கோயிலைக் கட்டவில்லை. அதனால் அவர்களின் வம்சாவளிகளின் private property அல்ல. நரிக்கு நாட்டாமை கொடுத்தால்
கிடைக்கிரண்டு ஆடுகள் கேட்குமாம்
என்று சொல்வது தில்லை தீட்சிதர்களின்
கதையில் மிகவும் பொருந்தும்.

3) இதைக் கட்டியவர்கள் அருளாளர்களின்
ஆலோசனையின் பேரில் அரசர்கள்.
அரசர்கள் என்பவர்கள் அரசினை ஆண்டவர்கள் என்பதனை private property என்ற கோசம் போடும் முன்
உணர்தல் வேண்டும்.

4) ஒரு கோயில் என்பது ஒரு தனியாரால்
கட்டப்பட்டாலும், அது கட்டப்படுவது
பொதுநோக்கத்திற்காக மட்டுமே. பொது
மக்களின் தேவைக்கேற்பவும் நடக்க
வேண்டியது அவசியம் மட்டுமல்ல கடமையும்
கூட.

ஒருவர் கோவிலில் அன்னதானம் செய்கிறார் என்றால், அது அவரின் private property கொண்டுதான். அதில் அவர் போடும் சோறையும் குழம்பையும் கேள்வி கேட்க
முடியாது. ஆனால், சோறுக்கு பதிலாக
பீரும் பிராந்தியும் ஊற்றினார் என்றால்
அதைக் கேட்கக் கூடாது என்றால் அதை விட முட்டாள்தனம் வேறு இருக்க முடியாது. அப்படித்தான் இந்த தீட்சிதர்கள்
செய்யும் அட்டகாசம்.

//
வேற எந்த ஒரு private propertyக் குள்ளும் பொதுமக்கள் செல்வதில்லையா? திமுகவின் அறிவாலயம் கூட private property தான்
//

அறிவாலயத்தையும், தில்லைக் கோவிலையும், ஒப்பிடும் இந்த
பெரியபுள்ளைத்தனம் ஒப்பற்றது :(

//
உங்க வீட்டுலயோ அல்லது அரசாங்க கோவில்லயோ பாடினா.. நடராஜருக்குக் கேட்காதா?

அல்லது.. சிதம்பரம் கோயில்லதான் மனசுக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டா.. நடராஜருக்குக் கேட்காதா?

உண்மையான பக்திக்கு ஆண்டவனை எப்படிப் போய்ச்சேரணுன்னு தெரியும்.. இவங்க பண்றது வெறும் வீம்பு..

இது வெறும் அங்கீகாரத்துக்கு அலையும் முயற்சி.. ஆ..ஊ..ன்னு கத்தி.. கடைசியில தமிழ்நாட்டுல தமிழுக்கு இடமில்லையா.. ன்னு மொழி சார்ந்த உணர்ச்சிகளைத் தூண்டிவிட்டு குளிர்காயும் முயற்சி..


இதுக்கு யாராவது பதில் சொல்லுங்கப்பா...

//

1)சைவர்களின் கோயில் தில்லை.
அங்குதான் திருவாசகத்தின் பெரும்பகுதி
ஆக்கப்பட்டது. திருவாசகத்தின் முதலே
சிவபுராணம்.

அதிலே என்ன சொல்லப்பட்டிருக்கிறது
என்று படித்தால் பல சேதிகள் விளங்கும்.

"நள்ளிருளில் நட்டம் பயின்றாடு நாதனே
தில்லையுள் கூத்தனே தென்பாண்டி நாட்டானே
அல்லல் பிறவி அறுப்பானே, ஓ என்று
சொல்லற்கரியானைச் சொல்லித் திருவடிக்கீழ்
சொல்லிய பாட்டின் பொருளுணர்ந்து சொல்லுவார் செல்வர் சிவனடிக் கீழ்ப்
பல்லோரும் ஏத்தப் பணிந்து"

சிவபுராணத்தின் இறுதியில் இப்படித்தான்
முடியும். இறைவனின் நாமத்தைச் "சொல்லி"
சொல்லிய பாட்டின் பொருளுணர்ந்து
"சொல்லுவார்" இறைவனை அடைவர் என்பது சுருக்கமான கருத்து.

"சொல்லுதல்" என்பது இங்கே வலியுறுத்தப்பட்ட கருத்து. அதையும்
பொருள் உணர்ந்து சொல்லல் வேண்டும்
என்பது கட்டளை.

சொல்லுதல் என்றால் வாய் விட்டுப் படித்தல்,
பாடுதல்! இறைவனை வாய்விட்டுப் பேசவேண்டும் பாடவேண்டும் என்பது
கருத்து.

அதைத்தான் அந்த சிவனடியார்கள் செய்தனர். அதில் தவறேதும் இல்லை.

சொல்லுதல் என்றால் நீங்கள் சொல்வது போல வாய்க்குள் முணுமுணுப்பது அல்ல.

அதனால் வாய்க்குள்ளே சொல்லிக் கொண்டால் நடராசருக்குக் கேட்காதா
என்பதெல்லாம் வெறும் வெற்றுவாய்க் கூச்சல்
அன்றி, வேறேதும் இல்லை.

அதோடு, அரசாங்கக் கோயிலிலோ
வீட்டிலோ பாடினால் நடராசருக்குக் கேட்காதா என்றால் அது பேத்தல்!

காசிச் சிவனாகட்டும், கயிலாயச் சிவனாகட்டும் எங்கும் திருவாசகம் ஓதலாம்.
இத்தனைக்கும் கயிலாயச் சிவன் நமது
நாட்டிலேயே இல்லை. அங்கேல்லாம்
பாடலாம் ஓதலாம் ஆனால் தில்லையில்
ஓதினால் சிவன் கோவித்துக் கொள்வாரா?

நாணங்கெட்டப் பேச்சு!

2) அப்படி வாய்க்குள்ளேயே பாடலாம்/ஓதலாம் என்றால், ஏன் கோயில்
குருக்கள் அருச்சனையின் போது வாய்விட்டு
மந்திரங்கள் சொல்கிறார்?

ஏன் யாக சாலையில், வாய் கிழிய
பாடுகிறார்கள்?

ஏன் கோயில் குருக்களோ, வேத விற்பன்னர்களோ வாய்க்குள் சொல்லிக்
கொண்டால் போதாதா?

3) சிவனை சாம வேதத்தை உகப்பவன்
என்று சொல்வார்கள் - அது ஏன் என்று
தெரியுமா? சாம வேதம் என்றால் என்ன
என்று தெரியுமா? போய்ப் படியுங்கள்!
அப்பொழுது மேலும் புரியும் - ஏன் வாய்விட்டுத் திருவாசகத்தைச் சொல்ல வேண்டும் என்றும் சொல்கிறார்கள் என்றும்!

4) "தேசுடைய இலங்கையர் கோன் வரையெடுக்க அடர்த்து, திப்பிய கீதம்
பாடத் தேரொடு வாள் கொடுத்தீர்" என்ற
சுந்தர மூர்த்தி நாயனாரின் தேவார வரிகளுக்கு அருத்தம் கண்டு பிடியுங்கள்.
அப்பொழுது புரியும் ஏன் வாய்விட்டுச் சொல்லவேண்டும் என்று.

5) "கீதமொடு நீதிபல ஓதிமறவாது பயில்
நாதன் நகர்தான்" என்ற சம்பந்தர் பெருமானின் தேவார வரிகளுக்கு அருத்தம்
கண்டு பிடியுங்கள் - அப்பொழுது புரியும் ஏன் வாய்விட்டுச் சொல்லவேண்டும் என்று.

6) "பண்ணார் இன்தமிழாய் பரமாய பரஞ்சுடரே" என்ற சுந்தரர் வரிக்கும்,
"சலம் பூவொடு தூபம் மறந்தறியேன், தமிழோடு இசைப்பாடல் மறந்தறியேன்"
என்ற அப்பர் பெருமானின் தேவார வரிகளுக்கும் அருத்தம் கண்டு பிடியுங்கள் - அப்பொழுது புரியும் ஏன் வாய்விட்டுச் சொல்லவேண்டும் என்று.

திருமுறைகளும், திருவாசகமும்தான் சிவம்.
அவைதான் மறை. தீட்சிதர்களின் உளறல்கள் அல்ல. அரசாங்க சிவன் கோயிலில் ஒன்றும், தனியார் சிவன் கோயிலில் ஒன்றும் பாடுவதற்கு மக்கள்
ஒன்றும் பைத்தியக்காரர்கள் அல்ல.

அப்பரும், மாணிக்கவாசகரும், சம்பந்தரும்,
சுந்தரரும் இதர பல நாயன்மார்களும், அரசாங்கத்தின் ஆத்தான கவிஞர்களோ/பாடலாசிரியர்களோ அல்ல.
அவர்கள் சிவன் அடியார்கள்.
அவர்கள் பாடிய பாடல்கள் தில்லையில்
ஒலிக்கக் கூடாது என்று சொல்ல
எந்த நாய்களுக்கும் அருகதையும் உரிமையும் இல்லை.

7) உண்மையான் பக்தி என்று சொல்கிறீர்களே, அதைக் கொஞ்சம்
விவரியுங்களேன் பார்க்கலாம் - பலரும்
அது என்ன என்று தெரியாமல் அல்லாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற நினைப்பா?

8) அங்கீகாரத்திற்கு அலையும் முயற்சி
என்றால் கூட அது அவ்வளவு கேவலமா உங்களுக்கு?

பள்ளிக்கூடத்துச் சான்றிதழைக் கிழித்துப்
போட்டுவிட்டுப் போய்விடுவீர்களா?

9) தமிழ் உணர்ச்சி ஏதோ தமிழ்நாட்டில்
கொழுந்து விட்டு எரிவது போலவும்
அதில் ஏதோ குளிர்காய அலைகிறார்கள்
போலவும் எழுதியிருப்பது பொறுப்பற்றது!
உங்களின் அநாகரிகப் பாணியிலேயேச்
சொல்லப்போனால் பெரியபுள்ளைத்தனமானது.


நாக.இளங்கோவன்